Ze zijn niet lief. Niet licht. Niet wat je verwacht als je "engel" hoort.
En toch... zijn ze precies wat er nodig is ♥♥♥
De Black Angels ontstonden niet in een moment van rust, maar uit onrust. Dit waren de eerste engelen die ik maakte. Omdat de wereld op dit moment zo rauw en verdrietig voelt. Ik wilde daar iets tegenover zetten. Geen zoete plaatjes, maar beelden die raken. Die iets zeggen zonder woorden.
Ze dragen verhalen, van verlies, kracht, rebellie, opstaan in de storm.
Ze zijn gemaakt voor mensen die zich niet herkennen in pastel.
Voor wie weet dat schoonheid ook rouw kent. En hoop zich soms zwart kleurt.
In mijn werk zijn het vrouwelijke figuren, soms zacht, soms wild,
gehuld in historische elementen, brandend van symboliek.
Ze kijken je aan. Vragen niks. Maar je voelt: dit gaat ergens over.
Ze zijn niet letterlijk 'engelen', maar dragen iets onzichtbaars mee.
Ze vertegenwoordigen thema’s als klimaat, vrijheid, het verliezen van controle,
en het herpakken daarvan.
Donker schrikt mensen vaak af.
Maar net zoals nacht de sterren zichtbaar maakt,
maakt het zwart in deze kunst iets in je wakker.
De Black Angels zijn er niet om te behagen.
Ze zijn er om te spiegelen.
Om kracht te geven.
Om de schoonheid te tonen van imperfectie, twijfel, rouw en transformatie.
Black Angel of the Earth
Haar voeten in de modder.
Haar hart klopt met de seizoenen.
Ze is ruw, echt, onversneden natuur.
Geen engel van de hemel
maar van alles wat leeft, woekert, groeit en sterft.
Zij is aarde. En ze kijkt jou aan.
Black Angel of the Burning Earth
Ze kijkt zwijgend toe terwijl de wereld smeult.
Rook in haar longen, vuur in haar hart.
Ze vraagt niks.
Maar haar blik zegt alles: Blijf jij toekijken?
Black Angel of a Dying Earth
De lucht is stil. De tijd broos.
Zij draagt de littekens van een planeet die smeekt om zorg.
Maar zelfs nu straalt haar silhouet hoop.
Het is nog niet te laat.
Black Angel of Freedom
Kettingen verbrijzeld.
Vleugels uitgeslagen.
Ze is niet hier om je te troosten,
ze daagt je uit om vrij te zijn.
Guardian of Hope
Ze staat daar. Stil.
Tussen puin, twijfel en donker.
Haar vleugels vangen het laatste licht.
Niet om het te bewaren, maar om het te delen.
Zij herinnert je: hoop is geen gevoel, het is een keuze.
Black Angel of Secrets
Zij spreekt niet, ze bewaart.
Oude waarheden. Onuitgesproken verlangens.
In de vouwen van haar mantel fluistert het:
Wat jij verbergt, leeft.
Misschien herken je jezelf. Misschien niet.
Misschien voel je iets wat je nog geen woorden kunt geven.
De Black Angels vragen geen begrip.
Ze zijn er gewoon.
Voor wie durft te kijken ♥
